اگر از ده تعمیرگاه‌دار بپرسید «چقدر پول در انبارتان خوابیده؟»، نُه نفرشان عدد دقیقی ندارند. همین ندانستن، بزرگ‌ترین نشتی مالی یک تعمیرگاه است.
۱. اول بشمارید، بعد تصمیم بگیرید
پیش از هر کاری یک انبارگردانی کامل انجام دهید. لازم نیست همه‌چیز را یک‌روزه بشمارید؛ انبار را به چند بخش تقسیم کنید و هر روز یک بخش را تمام کنید. خروجی این مرحله باید یک لیست باشد: نام قطعه، تعداد واقعی، قیمت خرید.
۲. قطعات را دسته‌بندی ABC کنید
قطعات را بر اساس گردش مالی به سه دسته تقسیم کنید:
- دسته A — حدود ۲۰٪ اقلام که ۸۰٪ گردش را می‌سازند (لنت، فیلتر، روغن).
- دسته B — اقلام با گردش متوسط.
- دسته C — اقلامی که سالی چند بار مصرف می‌شوند.
تمرکز کنترل روزانه‌تان باید فقط روی دسته A باشد.
۳. برای هر قلم، نقطه سفارش تعریف کنید
نقطه سفارش یعنی حداقل موجودی‌ای که وقتی به آن رسیدید باید خرید کنید. یک فرمول ساده:
نقطه سفارش = میانگین مصرف روزانه × تعداد روز تا رسیدن سفارش + ذخیره اطمینان
مثلاً اگر روزی ۲ عدد فیلتر روغن مصرف می‌کنید و سفارش شما ۵ روزه می‌رسد، نقطه سفارش می‌شود ۱۰ + چند عدد ذخیره اطمینان.
۴. قفسه‌بندی فیزیکی را جدی بگیرید
هر قطعه باید یک آدرس مشخص داشته باشد: قفسه، طبقه، خانه. وقتی آدرس در نرم‌افزار ثبت شده باشد، تکنیسین جدید هم بدون پرسیدن از کسی قطعه را پیدا می‌کند.
در سرویسا چطور انجام می‌شود؟
در بخش انبار سرویسا برای هر کالا می‌توانید نقطه سفارش و آدرس قفسه را ثبت کنید. وقتی موجودی به نقطه سفارش برسد، کالا در «لیست خرید پیشنهادی» ظاهر می‌شود و دیگر لازم نیست چیزی را به خاطر بسپارید.